X
تبلیغات
رایتل
وبنوشته های ناتور و دکمه گم شده
  
 
 
آرشیو
 
شنبه 18 شهریور‌ماه سال 1391

نفهمیدم چطور شد که از اینجا سر درآوردم...مثل یک مسیر قدیمی، مثل خاطره گمشده خانه قدیمی دوران کودکی، مثل راه رفتن های طولانی بی هدف در غروب های خسته و طولانی شهریور ماه، مثل خواب گردی های بی دلیل و بی پایان شب های تنهایی...از اینجا سر درآوردم

چشم باز کردم و خودم را دیدم که پابرهنه و خموده، به دکمه ی مدیریت وبلاگ خیره مانده ام و دلم می خواهد با همان سبکبالی قدیمی روزهای گذشته دکمه را بزنم و چشم هایم برق بزند از چشیدن طعم دلپذیر همه آنچه که به تمامی مال من است...کاش این آدم های دور و کوچک فیس بوکی حالم را می فهمیدند!


 
شنبه 22 فروردین‌ماه سال 1388

این روزها که میگذرد

روزهای خندان

روزهای رنگین

روزهای شاد

این روزها که گذشت، روزهای بزرگ و ماندگار و بی همتای من و تو

حالا می شود روزهای زیبای ما




 
پنج‌شنبه 11 بهمن‌ماه سال 1386

* Atonement

شاید، هیچ آدمی هرگز

بدون پشتوانه ی حوا،

جرأت اعتراف به عشق را نداشت!


 
سه‌شنبه 2 بهمن‌ماه سال 1386
!life's happy ending
و تنها هنگامی که جان سپرد
با خطی خوانا و حروفی طلایی
بر سنگ مزارش حک کردند:

!!!maybe, she will live happily, ever after


 
سه‌شنبه 2 بهمن‌ماه سال 1386
بی ربط نگاری : نصرت خانم!
از بین تمام خرت و پرت های ریز و درشتی که توی گرمای کرم رنگ حمام خانه ما زندگی میکنند، بیشتر از همه خاطر نصرت خانم را می خواهم.
با آن ظاهر کج و معوج، انگشت های دراز و صورت استخوانی و رنگِ آبی ناهمگونش با همه چیز و همه کس
با ابروهای پُر پُشت و صورت بند نینداخته و آن خال سیاه درشتی که همیشه فکر میکنم باید میداشت
و حتی آن لهجه ی غریب و آمرانه اش وقتی که صاف توی چشمم زل میزند، با تحکم، که ... آی دختر، انقد وول نزن تا کارم تموم شه، پوستت ور میاد...
و من که بی حرکت بنشینم و نگاهش کنم دزدکی، از زیر چشم و توی دلم هی ریز بخندم از قلقلک کف پاهایم!

نصرت خانم، سنگ پای زبر و آبی رنگ حمام مان است که از همان اولین باری که توی داروخانه دیدم چطور سمج دنبال کار میگردد، به اسدالله _ سنگ پای سیاه وزشت قبلی، که کلی فحش های آب نکشیده بلد بود و مدام زیر لبی نثار آدم میکرد _ ترجیحش دادم و خواستم که روی میله های گرم حمام جا خوش کند.
نصرت خانم از آن دست موجودات زمختی است که هیچ کس از هیچ کاش سر در نمیاورد. دلیل خلقتش، اینکه از کجا آمده و یا قصد دارد چکار کند.
به خیالت،یک جایی، یک قسمت پنهان از وجودش دارد و طبع لطیف و ظرافت های زنانه اش را هم همانجا، توی یک صندوق یواشکی، مابین هزار تا خورد و ریز به درد نخور و یک چارقد قشنگ گلدار قایم کرده.
همیشه توی دلت حس میکنی هزار تا حرف نگفته دارد، اما نگاهش که میکنی میفهمی از آن کم حرفهایی است که جراءت نمیکنی به پر حرفی وادارشان کنی!
توی برخورد اول پاک خودت را میبازی. اما همین که یک-دو بار، سرسنگین جواب سلامت را گرفتی و بد و بیراهی هم نشنیدی، اساسن نفس راحتی بیرون میدهی و حتی ته لبخندی هم مینشیند روی لبت از دلگرمی حضور قرص و محکمشان. و از دفعه ی بعد که چشمت توی چشمشان افتاد، سلام گرم تری هم میکنی حتی.
وقتی هم که کارش را در سکوت و با اندک خشونت تمام کرد، از نرمی و انحنای پوستت لذت هم میبری!

 
سه‌شنبه 20 آذر‌ماه سال 1386
رؤیا/پاییز/زمستان/...و دیگر هیچ!
این روزها...حتی من هم دست از رؤیا نبافتن برداشته ام گاهی.
و این شاید تنها، معجزه ی باور نکردنی پاییزی باشد دست در گریبان مرگ
با نفس هایی که میشود آنها را با انگشتان دو دست شمرد
که سنگینی روزگار را بر شانه های پیر وسرد زمستان می گذارد
باشد که ردپای سپیدِ سبک سرانه ای، شاد و بی پروا و پر امید، روحش را به آرامشی ابدی تازه کند!

 
چهارشنبه 7 شهریور‌ماه سال 1386
به شما یاد می دهیم

که چه چیزی را ندانید

و کدام خاطره ئی خوشتر است .



خواب دیدن

اینطوری که شما می بینید

اصلا به صلاح تان نیست

اشک

اینطور که شما می ریزید _ قطره قطره _

اصلا معنا ندارد.

به غلغل چشمه نگاه کنید

مگر از اندوه است !



و ما به شما یاد می دهیم

که چه رؤیاهائی چه زمان هائی خوشتر است

در صورت مردودی

البته چاره نیست

به جهنم نیز می روید .

.

پایان تنفس !

به سلول های تان برگردید .*


*محمد شمس لنگرودی

   1       2       3       4       5       ...       22    >>
برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
 
تعداد بازدیدکنندگان : 169817


Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها